Αρχείο για Ιανουαρίου, 2008

einai panta oraio na sinantas filous

Posted in just happened, learning experience, step by step, τα 'μαθες Αρετούσα μου; on Ιανουαρίου 31, 2008 by carpediem

Για να γίνεις άνθρωπος θα πρέπει μέσα στη ζωή κάτι να σου έχει λείψει σε σημείο που να απειλεί την ύπαρξη σου (όπως ο καθένας ορίζει την ύπαρξή του). Αν γίνει αυτό έχεις πιθανότητες να γίνεις άνθρωπος. Δεν είναι και σίγουρο, αλλά έχεις. Τα υπόλοιπα είναι απλώς (!) οδοντόκρεμες!

Fell short of expectations

Posted in learning experience, τα 'μαθες Αρετούσα μου; on Ιανουαρίου 2, 2008 by carpediem

Από τότε που έχω να γράψω τελευταία φορά έχουν μεσολαβήσει πολλά. Θέατρα, μουσικές, ψώνια, οικογενειακές συγκεντρώσεις, ταξίδι στη βιέννη, προβλήματα υγείας, τρέξιμο για το σπίτι. Ένα πράγμα μου έμεινε πάντως από το τέλος του 07. οι προσδοκίες είναι άσχημο πράγμα. Και σχεδόν πάντα μου βγαίνουν σε κακό. Πραγματικά τις θεωρώ άχρηστες. Η προσδοκία είναι κάτι που περιμένεις να αποκτήσεις. Συνήθως εξαρτάται από άλλους και όχι από σένα γιατί αν εξαρτιόταν από σένα δε θα ήταν προσδοκία. Θα ήταν στόχος. Είναι συνήθως κάτι που περιμένεις από άλλους να σου δώσουν. Κάτι που υποθέτεις ότι θέλουν να σου δώσουν. Προφανώς θεωρείς ότι για κάποιο λόγο το δικαιούσαι. Ή τελοσπάντων είναι κάτι σαν ανταμοιβή, σαν αναγνώριση. Είναι αυτό που περιμένεις να έρθει.

Όταν έρχεται απλά χαίρεσαι και πας παρακάτω. Δεν είναι προσδοκία. Έχει σβηστεί από το χάρτη. Το θέμα είναι όταν δεν έρχεται. Τότε είναι που γίνεται πραγματική προσδοκία. Τότε μόνο μπορείς να ορίσεις ότι αυτό το περίμενες. Ακριβώς επειδή δεν ήρθε. Γιατί αν έρθει δε σκέφτεσαι ότι το περίμενες. Σκέφτεσαι ότι επιτέλους ήρθε. Όπως θα έπρεπε άλλωστε!?

Έτσι λοιπόν η προσδοκία είναι κακό πράγμα.

Τον τελευταίο καιρό έχω αναπτύξει ωραιότατες προσδοκίες που δεν τις βλέπω να έρχονται. Και το κακό είναι ότι τις έχω ορίσει. Και με στεναχωρούν.

Οι αρχές του 08 ευτυχώς μου έδειξαν ξανά ότι σε ένα πρόβλημα πάντα υπάρχουν πολλές επιλογές όταν επικεντρώνεις στην ανάγκη που κρύβεται πίσω από το πρόβλημα και όχι στη λύση που βρίσκεται μπροστά στο πρόβλημα. Έτσι λοιπόν στις αρχές του 08 ικανοποίησα την ανάγκη μου και ξέχασα την προσδοκία μου. Λυπάμαι μεν, στεναχωριέμαι. Αλλά η προσδοκία είναι για να σου δίνεται και όχι για να την παλεύεις. Όταν σου δίνεται το ξεχνάς και όταν δε σου δίνεται σε πικραίνει.

Happy New Year λοιπόν, χωρίς προσδοκίες, με στόχους, με παρόν, με ικανοποίηση, με κουβέντες σαν τη χτεσινή, με παρέες σαν τη χτεσινή και με μια ολοκαίνουρια δουλειά.